|
|
|
|
|
8-01-2005
|
|
ZULLEN WE HET EENVOUDIG HOUDEN?
|
|
| Toen ik indertijd voor het eerst een camera in mijn handen
had, fotografeerde ik een regenboog, een zonsondergang, iets bij kaarslicht,
een zeilboot enzovoort. Toen waren mijn ideeën uitgeput en moest ik
een keuze maken
. óf de camera zou in de kast verdwijnen om
alleen met Kerstmis en met verjaardagen te voorschijn te komen, óf
ik zou diep in mijn innerlijk moeten graven om tot nieuwe ideeën te
komen. Ik herinner mij de dag dat ik een zwart/wit filmpje terug kreeg en daarbij een foto ontdekte die ik eigenlijk niet had kunnen maken. Het was het eerste plaatje dat niet in het midden en niet recht stond en waarover niet goed was nagedacht. Vanaf die dag veranderde mijn werk en mijn enthousiasme. Ik ging anders kijken. Hier volgen nog wat raadgevingen: 1. Gebruik gedurende één jaar voor elke opname een statief (Uiteindelijk zul je er altijd een gebruiken voor bijna elk opname.) 2. SCHAKEL DE CAMERAFLITSER UIT, vooral bij digitale cameras. Het flitslicht verknoeit de stemming van de meeste opnames. Bij hoge uitzondering af en toe een invulflits. 3. Overtreed alle regels. Vergeet de Regel van een derde deel. Zet niet alle onderwerpen in het midden. Zet een horizon maar eens scheef. Breng vertekening aan met een groothoeklens. Beweeg de camera. Ga experimenteren! 4. Pas geen kunstjes toe. Bij voorbeeld, met de hand ingekleurde zwart/wit fotos zijn zo onnatuurlijk dat het slechts zelden aantrekkelijk is. Het is beter om origineel te zijn. Eenvoudige recht-toe-rechtaan fotos hebben geen kunstjes nodig 5. Overtreed raadgeving vier. 6. De mening van anderen over je werk is niet van belang. Alleen een opmerking over de techniek kan op zijn plaats zijn, maar JOUW compositie is niet bespreekbaar. Ze vertellen je dan hoe ZIJ de foto zouden hebben gemaakt als zij ter plaats zouden zijn geweest en dat waren ze niet. Vertrouw op wat je eigen hart je ingeeft. Bedenk dat Picasso waarschijnlijk van de kunstacademie zou zijn gestuurd. 7. Je kunt hetzij een onderwerp documenteren danwel proberen het te fotograferen zoals je gevoel je ingeeft. Neem als voorbeeld de Eiffeltoren. Ik denk niet dat er nog iemand in staat is om nog duidelijker te laten zien hoe hij er uit ziet. Er zijn echter duizenden manieren om te laten zien welke emotie de toren bij iemand oproept. Volg je hart. Altijd. Er is nog wel meer te verzinnen, maar je hebt nu een idee. Voor mij geldt dat elke beginneling heel wel in staat is om een foto te maken die beter is dan wat ik in twintig jaar heb gedaan. En die gedachte is best wel opwindend. |
|
| Vertaald naar Bruce Giffin (Straydog) in het onderdeel Articles van www.fredmiranda.com | |
|
________________________________________
Alle rechten voorbehouden © Henk Backer 2003 - 2008 |